//Never Say Never

Never Say Never

Never say never

door Dineke Minten

Mijn naam is Dineke Minten, ik ben 27 jaar en sinds een half jaar trotse ambassadeur van LiQuido Fashion. Al van kleins af aan heb ik de drang om te bewegen. De gymles, mijn sporttraining en buitenspelen waren mijn absolute favorieten als kind. Ik kon niet wachten om na schooltijd weer in een of andere boom te klimmen. Qua sporten heb ik meerdere dingen gedaan. Ik begon met zwemmen en daarna volgde turnen. In het kleine Brabantse dorpje waar ik vandaag kom, stelde het turnen vrij weinig voor overigens. Het had meer weg van apenkooien dan turnen. Ik vond het evengoed leuk, maar na een aantal jaar was het tijd voor iets nieuws. Ik switchte naar badminton, iets wat ook echt heel leuk vond. Maar naarmate ik ouder werd viel het team waar ik in speelde uit elkaar. Dus ook dat hield op. Vervolgens passeerden streetdance en wielrennen ook nog even. Totdat ik hoorde dat de plaatselijke voetbalclub een damesteam had én ik met mijn 15 jaar oud genoeg was om mee te trainen. Dus zo gezegd, zo gedaan. Ik trainde een keer mee en was per direct verkocht. Eenmaal thuis vroeg mijn moeder ‘en hoe was de training?’ waarop ik antwoorde ‘kun je op het aanmeldingsformulier even je rekeningnummer invullen en tekenen?’. Dat is iets wat mij kenmerkt, mijn enthousiasme. Als ik ergens voor ga, geef ik werkelijk alles wat ik heb. Tien jaar lang heb ik met veel passie en plezier gevoetbald. Ik speelde zowel op het veld als in de zaal, hoe meer ik kon spelen, hoe beter.

De reden dat ik twee jaar geleden gestopt ben is omdat ik het niet meer kon combineren met mijn werk als sportdocent. Ik speelde niet meer in het team waarin ik ooit begon en kon er niet meer volledig voor gaan.

Ik gaf vrijwel elke avond 2 à 3 uur paaldansles en trainde daarvoor vaak nog zelf.  Ik vind het nog steeds jammer, maar soms moet je nou eenmaal lastige keuzes maken. Ik koos voor paaldansen.

Het begon allemaal met een online actie die ik voorbij zag komen, van Groupon als ik me niet vergis. Lekker op z’n Nederlands. Samen met een vriendin ging ik naar de proefles en ik was (wederom) per direct verkocht. Ik vond het echt fantastisch! Daarbij bleek ik het vrij snel op te pikken, wat me nog enthousiaster maakte.

‘Hé mam, je raad het nooit, ik heb mijn roeping gevonden!’ Mijn moeder keek me vragend aan ‘paaldansen!’ zei ik trots. Ze stond er niet eens meer van te kijken.

Ik ben nu een paar jaar verder en schrijf dit verhaal terwijl ik op tien-weekse trainingsstage in Thailand zit. Samen met de eigenaresse van de studio, train ik vrijwel elke dag. Het is vallen en opstaan, letterlijk. Nieuwe dingen proberen, gefrustreerd raken omdat ze niet lukken en doorgaan. Vroeger keek ik altijd met veel bewondering naar circus artiesten en topturners, wat zij allemaal konden was echt een droom voor mij. Tegenwoordig weet ik dat wanneer ik iets echt heel graag wil, ik veel verder kan komen dan ik ooit durfde te dromen. Toen ik begon met paaldansen zag een foto voorbij komen van een man die een human flag deed met een vrouw die op hem stond. Ik kon mijn ogen niet geloven, hoe was dit in godsnaam mogelijk? Destijds dacht ik niet eens ‘dit wil ik ook ooit kunnen!’. Simpelweg omdat het voor mij echt onmogelijk leek, het voelde niet als iets wat ooit binnen mijn bereik zou liggen.

Maar vorige zomer bewees ik mezelf ongelijk. Ik kon de human flag al een tijdje en kon ‘m ook best lang vasthouden. Het idee om het met iemand op mij te proberen begon te dagen. Niet veel later probeerde ik het met mijn -niet paaldansende- zusje en het lukte! Het lukte me gewoon! Ik vond dat zo tof, ik was echt helemaal in de wolken. Zo trots als ik was liet ik de foto aan vrienden zien tijdens een training in het park. Een vriend van mij grapte ‘ja ja een foto, ik wil het in het echt zien!’

We waren bij een outdoor trainingsparkje waar het mogelijk was om een human flag te doen. Ik nam de uitdaging aan en nodigde hem uit om op mij te komen staan. Ik had geen flauw idee of het me zou gaan lukken, maar ik deed alsof ik zeker was van mijn zaak. Hij lachte, totdat hij besefte dat ik geen grapje maakte. ‘Serieus?’ waarop ik antwoorde ‘serieus!’ Ik deed mijn human flag, hij ging erop staan en de foto is inmiddels het hele internet over gegaan.

“Never say never, because limits, like fears, are often just an illusion” – Michael Jordan

Never Say Never Dineke Minten Liquido fashion
2017-04-28T14:18:11+00:00april 28th, 2017|